Okul harabe, sıralar kırık dökük, duvarlar yıllardır boyanmamıştı. Neşe öğretmen Köy muhtarını ve köyün ileri gelenlerini topladı, yardım istedi, Baktı ki yanaşmıyorlar, Masrafları ben maaşımdan karşılayacam, siz sadece bana duvarcı, boyacı, camcı, marangozcu ustalar bulun” dedi. 10 gün gece gündüz çalıştı ve okulu açtı. Masraflar 3 maaşına mal olacaktı. Tarih 26 Ekim 1993’ü gösteriyordu, Öğretmenliğinin 25. günüydü, Daha 22 yaşındaydı, Akşam eve gelmiş, yorgundu. Babasına sofrayı hazıladı, Sofrada sadece yoğurt, ekmek ve sivri biber vardı. Aniden kapı çaldı. Babası, kim o der ve dışarıdan “Açın, köydeniz. Neşe Öğretmene bir şey soracağız der.” Kapı açılır ve karşılarında silahlı teröristler. İçlerinden Türkçe konuşan biri babasına sertçe bir tokat atar.. Babası ayağa kalkar araya girer, “beni öldürün kızımın bir suçu yok o daha çok genç der”, Arkadaki teröristlerden biri silahını çeker Neşe öğretmenin yanında babasını oracıkta ö*ld*ürür. Te*röristler Neşe Alten öğretmeni saçlarından sürükleyerek köyün içinden çıkışına kadar sürükleye sürükleye götürürler. Neşe öğretmenin feryadına yardım çığlığına hiç kimse gelmez. Sol göğsüne 5, sağ göğsüne 5 mermi sıkıp orada ŞE*HİT EDERLER. İlçe Jandarma Komutanı olayı Duyar duymaz olay yerine hareket eder. Olay yerine ulaştığında gördüğü manzara dayanılacak gibi değildir. Olayı anlatırken; “Masadaki ekmek ve yoğurtla, piknik tüpünün üstündeki kızartılmamış bibere takıldım. Öylece duruyorlardı. Akşam yemeklerini bile yiyememişlerdi. İçim acıdı. Ben bile gözyaşlarıma hâkim olamadım. Bunca olay gördüm, bundan etkilendiğim kadar hiç birinden etkilenmedim” diyecekti.????
