Babası, kızının her gece kiminle görüştüğünü görüp inanılmaz gerçeği öğreniyor gözyaşlarına boğuldu ve hemen polisi aradı. Mahalli haber kanallarına ise kızının ona fark ettirmek bu kadar uzun süre bunu nasıl yapabildiğini hâlâ anlayamadığını söyledi. “Eşim ve ben bunu önceden fark etseydik, derhal harekete geçerdik..Bu, Tom’un her akşam kızının odasını boş bulduğu 4. Gündü. Kız hep aynı saat aralığında ortadan kayboluyordu: 6 ile 7 arasında. Emma’nın bir iki saat evden çıkması garip bir konum değildi. çoğu zaman evin arkasındaki alanda oyun oynamaya giderdi. Fakat daha önce hiç üst üste her akşam çıktığı olmamıştı. Bu yüzden Tom endişelenmeye başladı… Kızına sorduğunda Emma her vakit verecek zekice bir cevap buluyordu. Bu babasını değil onu ilgilendirirdi! Ama Tom’un öğrenmeye hakkı vardı… Kızı her akşam nereye gidiyordu!? Görünen o ki, bu sorunun cevabını ne olursa olsun kızından alamayacaktı, bundan dolayı durumu kendi başına araştırmaya karar verdi. 5. Gün Emma yemekten sonrasında yeniden evden çıktığında, Tom onun odasını aramak için tam olarak 1 saati olduğunu biliyordu. Gerçeği ortaya çıkarmaya kesinydı! Hızla yukarı çıkıp tüm çekmeceleri karıştırmaya başladı. Kıyafetler ve oyuncaklar odanın her yerine dağılmıştı… Fakat Tom hiçbir şey bulamadı. Ta ki kızının yastığının altındaki beyaz kağıt parçasını görene kadar… Görünen o ki, bu sorunun cevabını kesinlikle kızından alamayacaktı, bundan dolayı durumu kendi başına araştırmaya karar verdi. 5. Gün Emma yemekten sonrasında yeniden evden çıktığında, Tom onun odasını aramak için tam olarak 1 saati bulunduğunu biliyordu. Gerçeği ortaya çıkarmaya eminydı! Hızla yukarı çıkıp tüm çekmeceleri karıştırmaya başladı. Giysiler ve oyuncaklar odanın her yerine dağılmıştı… Fakat Tom hiçbir şey bulamadı. Ta ki kızının yastığının altındaki beyaz kağıt parçasını görene kadar. 6. Gün Tom hazırdı. Sabırsızlıkla kapısını aralık bıraktığı hobi odasında bekliyordu.Bu şekilde Emma’ya fark ettirmeden onu gözetleyebilecekti. “Şimdi çıkarsa onu arkadan takipçisiyim” diyerek sesli düşünürken buldu kendini. Saat 6’yı gösteriyordu. Açık ki kafasındaki düşünceler dikkatini dağıtmıştı çünkü kızı görünürde yoktu… Tom tam vakitında arka kapıya koşmuştu… Çünkü Emma evlerinin arkasındaki ormanlık alanda nerede ise gözden yitmek üzereydi. Tom ormanın kıyısına vardığında Emma çoktan gözden kaybolmuştu, neyse ki notta yazan evi çok iyi biliyordu, bu yüzden kızına yetişmek hiç de zor olmadı. Tom’un ailesiyle beraber yaşadığı 5 hektarlık arazi ortalama 100 yıldır onun ailesine aitti ve bu esrarengiz evde eskiden büyük annesi ve büyük babası yaşıyordu. 50 yılı aşkın bir süredir evde oturan yoktu, fakat Tom eve vardığında yaşamının en dehşet verici anını yaşadı…
Balkonda bekleyen biri vardı! Tom, evin yakınındaki bir ağacın arkasında saklanıp kızını beklemeye karar verdi. “Emma burada ne yapıyor?” diye iyice meraklanmıştı endişeli baba. Uzun süre beklemesine gerek kalmadı çünkü birkaç dakika sonra Emma arazinin diğer tarafında belirdi. Yumruğuyla kapıyı sert bir şekilde tıklattı ve balkondaki gizemli kişi gözden kayboldu. Kapı açıldı ve Emma içeri girdi… Kimdi bu esrarlı birey? Bu evde ne yapıyorlardı? Daha da önemlisi… Emma ile ne işi vardı!? Tom hızlı davrandı. Anahtarı vardı ve arka kapıyı mümkün olduğunca sessiz bir şekilde açtı. Yavaş ve kesin adımlarla, kızının bir yabancıyla konuştuğunu duyduğu odaya girdi. Bu mutlaka bir kadının sesiydi… Tom kapıya yaslanarak durumu idrak etmek için içeriyi gözetlemeye çalıştı. Görünüşe gore içeridekiler meşguldüler. Tom sadece kızına ve bu gizemli kadına ilişkin olamayacak biroldukça ayak sesi duydu… Arkasından Emma birden kapıyı açtı! Kızı odadan çıkmadan derhal önce Tom binanın köşesine gizlendi. Kız esrarlı evden çıktı, Tom onun muhtemelen evlerine döndüğünü düşündü. O an kızını takip edebilirdi ama önce bu hanımı kızı için bu kadar özel meydana getiren şeyin ne işe yaradığını öğrenmesi gerekiyordu. Kimdi bu hanım? Kapıyı açtı ve odada görmüş oldukleri karşısında irkildi… Odada 20’den fazla köpek vardı, köşede ise aradığı kadın oturuyordu! Kadın korkmuş görünüyordu, kaçmaya çalıştı ama Tom onu durdurdu. “Burada ne aradığını ve kızımla niçin her akşam gizlice görüştüğünü bana söyleyeceksin!” Şaşırmış olan kadın gözyaşlarına boğuldu ve yeniden sandalyesine oturdu. Derin bir nefes alıp yürek burkan hikayesini Tom’a anlattı. “Karım ve ben bunu daha önceden fark etseydik, derhal müdahale ederdik”, diye anlattı Tom daha sonrasında basına. Hanım fazlaca yaşlıydı ve yıllar içinde tüm dostlarının ve ailesinin ölümüne tanık olmuştu. Yapayalnızdı, Emma’nın okuluna yakın bir huzurevinde yaşıyordu. “Yapayalnız kalmıştım,” dedi yaşlı kadın Tom’a. 80. Yaş gününden derhal sonrasında daha fazla dayanamamıştı. “Huzurevinden kaçmaya karar verdim ama kimse öğrenmemeliydi çünkü beni yeniden oraya gönderirlerdi.” kadın bir yıldan fazla süre sokak köpekleriyle birlikte sokaklarda yaşamıştı. Yetersiz beslenmişti fakat ardından minik Emma ile tanışmıştı… Köpekler artık sahip olduğum tek ailemdi ama kısa süre içinde bir sürü yavruları oldu.” Bir süre sonrasında yaşlı kadın ve köpekleri için hayatta kalmak gitgide zorlaştı, artık sona yaklaşıyordu. Ta ki Emma okul teneffüsünde bu özel kadınla tanışana kadar. Emma ona arazilerindeki evden bahsetti ve orada kimsenin haberi olmadan güvenli bir şekilde yaşayabileceğini söylemiş oldu. “Burada bir aydır yaşıyorum,” dedi yaşlı hanım Tom’a. “fakat kısa sürede yiyeceğim bitti çünkü tüm hayvanlarımla paylaşmak zorundaydım.” “ama ardından tatlı kızın Emma bana tekrar yardım etmeye karar verdi!” Geçen hafta, Emma her gün yaşlı hanımın ve köpeklerin ziyaretine gelmişti. Köpeklerle oynamış ve iyi olup olmadıklarını sormuştu. Fakat yiyecek tükenmeye başladığında, ufak kız bir şeyler yapması gerektiğini düşündü. Evinden her gün getirebildiği kadar yiyecek getirdi ve yaşlı hanıma ve köpeklerine verdi. “Çok fazla değildi ama hayatta kalmaya yetecek kadardı,” dedi yaşlı kadın Tom’a. Tom bu üzücü hikayeyi duyduktan sonrasında gözyaşlarını tutamadı. Kızıyla konuşmak için derhal eve koştu… Eve vardığında Emma bahçedeki sandalyede oturuyordu. Tom kızına doğru koştu ve ona sımsıkı sarıldı. Onu takip ettiğini ve yaşlı kadın ve köpekleriyle ilgili her şeyi bildiğini söyledi. “Sana ne olursa olsun kızmadım tatlım, ama lütfen bir daha benden sır saklama, olur mu?” Tom’un endişeleri o gün küçük kızına karşı büyük bir hayranlığa ve gurura dönüşmüştü. Hikayeyi eşine anlattığında Emma’nın ailesi inanılmaz bir şey yaptı! Ailece, Linda adlı bu yaşlı hanıma ve köpeklerine yardım etmeye karar verdiler. Linda evde dilediğince kalabilir ve her gün kendisi ve köpekleri için yiyecek alabilirdi. Fakat hepsi bu değildi. Bir bağış organizasyonuyla, evi resmi olarak sokak köpekleri için barınak haline dönüştürmeye kafi gelecek kadar para toplamayı başardılar. Şimdi Linda, Emma ve ailesi 40 sokak köpeğine bakıyor. Köpeklerden 15’i çoktan sahiplendirildi. Emma devamlı olarak köpeklerin yeni sahiplerinden fotoğraf ve mektuplar alıyor. Hepsi bu 5 yaşındaki kızın cesur hareketi yardımıyla!
